گفته بودی دلتنگی هایم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند.

می گفتی قاصدکها گوش شنوا دارند٬ غم هایت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار .

 آنها تمام غصه هایت را برایم می آورند و در گوشم می گویند .

گفته بودی هر وقت خواستی ام٬ به قاصدکها بسپار خبرم می کنند .

 من اکنون صاحب دشتی قاصدکم.

 اما مگر تو نمی دانستی قاصدکهای خیس از اشک٬ می میرند؟!؟